Znak B-22: zakaz skręcania w prawo - I generacja

Znak drogowy B-22 „zakaz skręcania w prawo” jest pionowym znakiem zakazu, który zabrania skręcania pojazdów w prawo na najbliższym skrzyżowaniu. Umieszcza się go na wlocie, z którego zgodnie z przyjętą organizacją ruchu nie wolno wykonać tego manewru. Służy do wyłączenia określonej relacji skrętnej i skierowania ruchu na pozostałe dozwolone kierunki.

Znaczenie znaku B-22 i obowiązki kierującego

• Znak informuje, że na najbliższym skrzyżowaniu nie wolno skręcić w prawo
• Kierujący musi kontynuować jazdę w jednym z pozostałych kierunków dopuszczonych na danym wlocie
• Zakaz odnosi się do skrętu na skrzyżowaniu, a nie do wszystkich zjazdów znajdujących się na dalszym odcinku drogi
• Gdy znak umieszczono w obrębie skrzyżowania, dotyczy on wyłącznie najbliższej jezdni, przed którą się znajduje

Kiedy stosuje się zakaz skręcania w prawo

Znak B-22 dobiera się wtedy, gdy projekt organizacji ruchu przewiduje wyłączenie skrętu w prawo z określonego wlotu. Typowe przypadki obejmują:

• skrzyżowanie, na którym nie przewidziano relacji skrętnej w prawo
• zbyt ciasny przebieg skrętu dla pojazdów korzystających z danego wlotu
• niewielką szerokość jezdni drogi odchodzącej w prawo
• bardzo intensywny ruch pieszych, przy którym pojazdy oczekujące na możliwość skrętu mogłyby blokować pas ruchu
• organizację ruchu wymagającą skierowania pojazdów prosto albo w lewo

Warunki techniczne wskazują również, że na skrzyżowaniu, na którym z danego wlotu nie przewidziano skręcania w prawo, stosuje się właśnie znak B-22. Na skrzyżowaniach o większej liczbie wlotów, gdy zakaz ma obejmować dwie sąsiednie drogi, właściwe może być zastosowanie odpowiedniego znaku nakazu, między innymi C-7.

Lokalizacja i umieszczanie znaku

Znak umieszcza się przed skrzyżowaniem, którego dotyczy zakaz. Jeżeli wymaga wcześniejszego uprzedzenia, może zostać powtórzony bezpośrednio przed skrzyżowaniem, przy czym powtórzenie B-22 umieszcza się tylko po prawej stronie jezdni.

Jeżeli znak musi zostać ustawiony w oddaleniu od miejsca obowiązywania zakazu, można zastosować tabliczkę T-21 wskazującą odległość. Rozwiązanie to służy także usunięciu wątpliwości, którego skrzyżowania dotyczy oznakowanie.

Oznakowanie pionowe powinno odpowiadać przyjętej organizacji pasów i kierunków jazdy. Znaki poziome na wlocie mogą rozdzielać kierunki ruchu, wyznaczać pasy oraz wskazywać dozwolony przebieg jazdy przez skrzyżowanie, stanowiąc uzupełnienie znaków pionowych.

Warianty i zestawienia ze znakami uzupełniającymi

Znak B-22 może występować:

• samodzielnie, gdy układ drogi i pozostałe oznakowanie jednoznacznie wskazują dozwolony kierunek jazdy
• z odpowiednią odmianą znaku F-7, która pokazuje zalecany sposób dojazdu do drogi niedostępnej przez bezpośredni skręt w prawo
• z tabliczką T-21, gdy konieczne jest wskazanie odległości do miejsca obowiązywania zakazu
• w postaci świetlnej, gdy skręcanie jest zabraniane okresowo, zależnie od warunków ruchu

Znak F-7 odnoszący się do zakazu na najbliższym skrzyżowaniu umieszcza się razem ze znakiem B-22. Gdy zalecana trasa rozpoczyna się wcześniej, znak wskazujący sposób jazdy może stanąć przed skrzyżowaniem, na którym rozpoczyna się objazd.

Wygląd znaku B-22

• Kształt: okrągła tarcza
• Kolorystyka: białe tło i czerwone obramowanie
• Symbol: czarna strzałka skręcająca w prawo, przekreślona czerwonym pasem

Skrócone zasady doboru wielkości znaków w zależności od rodzaju drogi i usytuowania znaku w tabeli poniżej:

UWAGA! Zasady doboru wielkości oznakowania tymczasowego

W przypadku prowadzenia prac w pasie drogowym należy zastosować o jedną grupę wielkości większe znaki niż standardowo stosowane na danym odcinku drogi. Wyjątek stanowi autostrada gdzie odpowiednia grupa wielkości to znaki WIELKIE! W miejscach szczególnie niebezpiecznych zaleca się stosowanie folii pryzmatycznej oraz łączenie oznakowania z sygnalizacją tymczasową czy urządzeniami bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Regulacje prawne

Zalecamy szczegółowo zapoznać się z ROZPORZĄDZENIEM MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z dnia 23 grudnia 2003 r.)